Halldór B. Runólfsson: Pistill ķ Kviksjį mars 1996

Ljósmyndir eru fyrir löngu oršnar sjįlfsagšur hluti ķ menningu okkar ķ vķštękasta skilningi. Žessi lķtt höndlanlegi mišill virkar eins og framlenging af sjįlfum okkur og vitnar um allt hiš markverša sem hendir okkur į einkasvišinu sem og hinu opinbera. Umfang ljósmyndarinnar er svo ómęlt aš enginn getur nįš utan um allt žaš sem skrįš er į silfurlitann pappķrinn eša skuggahliš filmunnar. Į hverju įri sullast milljónir ljósmynda śr framköllunarvölvum um allan heim. Žessar ljósmyndir eru innbyršis jafn ólķkar og fólkiš er margt sem ól žęr. Įstęšurnar fyrir tilurš fleirra eru óendanlegar og óhöndlanlegar. Merkingarlega er ljósmyndin eins og lķfiš sjįlft: hśn getur sagt allt og ekkert, veriš einum sem uppljómun en öšrum lokuš bók.
Žaš er meš žessa stašreynd ķ huga sem Ósk Vilhjįlmsdóttir setur saman fundnar litskyggnur sem fólk hefur af einhverjum įstęšum fleygt. Vegna žess aš ljósmyndir höfša svo misjafnlega til manna er myndasafniš sem einn hefur sankaš aš sér öšrum einskis virši. Erfingjar fleygja gjarnan safni lįtinna ašstandenda sökum lķtilla persónulegra tengsla sinna viš myndefni sem foreldurum žeirra var ef til vill hjartans mįl. Žannig verša til haugar af ljósmyndaśrgangi sem enginn kęrir sig um nema Ósk Vilhjįlmsdóttir.
Listakonan hefur safnaš saman nķužśsund slķkum litskyggnum og rašar saman ķ žaš sem einna helst lķkist steindum gluggum. Žannig er sušurgluggnn ķ Rįšhśsi Reykvķkinga, žar sem landakortiš stóra er alla jafna, flakiš litskyggnum Óskar. Žegar sólarljósiš brżst gegnum gluggann birtir yfir myndunum og žęr endurkasta fegurstu litasambönumum inn į gólfiš. Į kvöldin er žaš hins vegar lżsingin innan dyra sem birtir upp litskyggnurnar og varpar litbrigšunum śt. Žaš žarf varla aš taka žaš fram aš skyggnur eru nęmar fyrir sólarljósinu sem gat žęr ķ upphafi. Meš tķmanum glata žęr lit sķnum og bleikjast uns allt sem į žeim stóš hvķttast upp og hverfur. Steindur gluggi Óskar er žvķ forgengilegur: hann į langlķfi sitt einna helst undir skammdeginu.